Festival der Aa: TOP!
Het is al bijna donker. In de verte hoor ik de muziek. Als ik aan kom lopen, is het een betoverend plaatje. De Drentse Aa bij Schipborg. De meanderende loop van het riviertje is gemarkeerd met tientallen fakkels. Over het land ligt als een soort tapijtje een laagje wittige grondmist. Het podium, een boerenkar, is gemarkeerd met twee eenvoudige spotjes. Als ik dichterbij kom, zie ik al gauw een man of tweehonderd, loom liggend tegen de heuvel. Waar genieten ze het meest van? Van het landschap of van de mooie muziek van Linde Nijland en Bert Ridderbos?Het is het slotstuk van de eerste dag van het Festival der Aa. We begonnen met een kennismaking van al diegenen die in Drenthe zijn betrokken bij cultuurfestivals. Dat geeft nog een aardig oploop van allerhande leuk volk. Tegen zes uur mag ik het festival openen met de directeur van Oerol, Joop Mulder. We prijzen de creativiteit en kracht van de organisatie: 130 vrijwilligers en een stevig bestuur zorgen voor een festival dat zijn weerga in Drenthe niet kent.
Op het festivalterrein loop ik veel enthousiaste mensen tegen het lijf: de mensen van Radio Aa & Hunze, die live in de lucht is, nieuwe bewoners, stadjers en natuurlijk veel eigen inwoners. Ook het eten is bijzonder: voor het eerst eet ik Groningse kaasfondue. Aan lange picknicktafels onder een heerlijk zonnetje smaakt het nog beter. Een wijntje erbij had het ‘af’ gemaakt, maar dat doe ik toch maar niet, dan had ik een ander vak moeten kiezen.
Met wat collega’s zie ik in een snikhete schuur een leuke try out van Vrouw Holland. Bekende kost, maar aan het eind van een drukke werkweek ga ik op safe voor leuk vermaak. Als ik naar het festivalterrein terug loop, word ik keer op keer aangehouden voor een babbeltje. Het festival blijkt bij veel mensen in de smaak te vallen, geholpen door het mooie weer.
De afsluiting hebben we bij de Drentse Aa. IJle muziekklanken, zuivere zang, maar vooral een fantastisch decor in de eredivisie van Nederland. Compliment aan Henk Jongebloed en zijn mensen. Het festival beleeft pas zijn tweede editie, maar heeft de allure van een ervaren artistieke rot.
